Ah Edip Gelme Bana...

 
Yüreğine yüreğimden yollar yaptım.
Ellerini ellerime mesken tuttum
Soğuktu suları bizden uzak kıldım
Ah edip karanlığa selam salma

Bir ahu devrana vardım
gözlerine umut aldım 
ah edip, vah edip gelme bana...

Bir uğultu dışarısı; kar, fırtına...
Döşeğine sermişim ben koynumu
Sıcacık bir köşk: Hınzır ve çapaklı...
Günaydın der yarimin kollarında

Bir ahu devrana vardım
gözlerine umut aldım 
ah edip, vah edip gelme bana...

Söz-Müzik: Vuslat AKTEPE

İyi Geceler...

Dövüşürken düşünmek güzel
Düşünürken dövüşmek değil
Düşünürken sen güzel
Sen güzelken düşünmek değil

Dövüşürken düşlemek
Düşlerken ölmek
sen ile ben
ben ile sen
basbayağı gömülmek

Bir avuç kurt yemi
Biraz tuz
Toprağın altında sevişmek de güzel
İyi geceler
İyi geceler
Güzel…

Vuslat AKTEPE

Çingenenin Türküsü

Bozkırların ve ovaların uçsuzunda…
yiğitlik destanı,
soluk bir ağıt
uçsuz bir türkü
bir ceset
ve hançer yalımı

Şafak kendi doğumunu ararken
sancısını saplar böğrüne,
eşit olmayanların
eşit olmayan masallarında.

Her destana sonsuz taşırken adını
Sevgili; destanlaştırılan hayatın,
tutsak edilen özgürlüğün
kalbini söktük yine
kendi ellerimizle

Bozkırda hançer ve ceset külü 

Vuslat AKTEPE

Sonsuz Uyku...

Yatıyorum bir an akşam sağrısına

Sessiz, tüy gibi

sabah olacak yine, akşam sonra,

Akşamlar, sabahlar

sabahlar, akşamlar

tekrar, tekrar

Ta ki yok oluncaya kadar evrende  orta boylu yıldızımız 

onlar gelmeyecek daha

sevgilim

bir tek sen

yalnız sen kalacaksın uykudan geriye

            Vuslat AKTEPE

Devrim...

Ah! yağmur kadar güneş de yıkıyor bedenlerimizi
Hüznün esmer teni acıtırken göğsümüzü
Neşeyle okşanıyor ertesinde gözlerimizin sıcacık feri
-Çirkin olduğu kadar güzel herkes-
Uysalken bir yanımız
Uzanıversem ele avuca sığmaz
yaramaz, diğer yarımız

Ve sen öylesine mutlu…

Savaş indirmiş bayrağını
Barış kadar ara verilmiş ölüme
Ve özgür elde kalanlar, çiçekler gibi
Kuşlar da kanatlanmış bir yanıyla
Ah! O mahkûmlar hür türküler söyleyip
Parçalarken duvarların insan sıfatını
Yalınayak basıyor çimenlere yarının çocukları

Ve sen öylesine özgür…

Kara çaldığı kadar aklanmış vicdanımızın kızıl ateşi
Sen de görüyorsun güneş gibi
Şarkılar söylüyorlar en çirkin sesliler
Sanki kargaların düetine el çırpıyor dünya



Kol verip dansların en güzeline
Seni arıyorlar kahkahalarıyla
Ah! Unutulmuş düşman
Dost sarmış dört bir ufku
Herkes çırılçıplak kalabalık

Ve sen öylesine âşık…



Kollarımız ağarıyor
Bembeyaz önlüklerimizle
Seni öpüyoruz dudaklarının en kırmızı yerinden
Gök mavi tulumlarımızın içinde
çağırırken günlerimizin en muştulusunu
Seni özlüyoruz kavuştuğumuz kadar
Ah! Damlarken akşam alacası çatılara
Yakıp ateşlerimizi seni sarıyoruz doyasıya



Ve sen öylesine biz,
Ve sen öylesine bizden…



Vuslat AKTEPE

Günaydın...

Ah!

Sana yazdığım mektubu bulacaklar koynumda

uyaksız, imzasız...

Bileceksin yine de 

bir tek onun kaldığını benden geriye

öper gibi yüreğinden

tek bir mısra:

Günaydın sevgilim, günaydın ümide...

Vuslat AKTEPE

Günaydın Sevgili...

En güzel zemheri de uyanılır sabaha

Bir uğultu dışarısı

kar, fırtına...

Değmez

Sıcacık bir köşk:

Hınzır, çapaklı...

Günaydın der yarin koynunda

Vuslat AKTEPE

Gürültüye Gerek Yok

Çabalamıyorum artık aşkımı anlatmaya
usluyum
sanki güneşte yıllanmış kedi
Aşk dolaşıyor nasılsa
adını anmasam bile
ciğerime çekebildiğim hava gibi

Gürültüye gerek yok sevgili
Kapa gözlerini
ciğerlerine çek odayı dolduran aşkımı

Vuslat AKTEPE

Memleket Gibi

Şair seviyor seni

kapanan avuçlarını

sıvanan kollarını

yepyeni bir dünya yaratan ellerini

Şair seviyor dünyayı

Şair seviyor seni

titreyen çeneni

kızıl dudaklarını

marşlar söyleyen ağzını

Şair seviyor insanı

Şair seviyor seni

açılan göğsünü

çarpan yüreğini

memlekete kesmiş ümidi 

Şair seviyor sevgili

Seviyor seni, memleket gibi

                        Vuslat AKTEPE

Halay Başı SYRIZA

Haber geldi bre
değişmiş  işçi sınıfı
demiri dökmüyor
işlemiyormuş cevheri
Ne nasır varmış elde
Ne sırtta ter
ırgatın sineği bol ya  
ne mutlu 
yokmuş gayrı sıtması

Haber geldi bre
biz de çıkarıp kızıl mintanlarımızı
gökkuşağı gömlekler giymelymişiz sırtımıza
Savurup mendilleri
yepyeni bir enternasyonalle durmalıymışız halaya
halay başı SYRIZA

Çok şükür de 
çok şükür bre
nasırı kalkmış açlığa
takım taklavat giydirilmiş sömürüye
sıtmasız sineğe
okuldan işe koşan çocuğa
çok şükür  değişen işçi sınıfına
Halay başı SYRIZA

Vuslat AKTEPE
          

Daha Bir Güzel Memleketim...

                         

Sevgilim
sen içindesin diye değil yalnızca
ama
sen de içindesin diye
daha bir güzel memleketim

Vuslat AKTEPE

Şairin Goncası

Sevgilim,
Hep oradaydın, vardın sen
Saçların aynı saç, gözlerin aynı gözdü
Ve yüreğin daha büyük değildi şimdikinden
her nasılsa birleştiler bir düşte
                      -şairin parmakları ile eşelediği-

sözcükler değişmedi
duygular da öyle
şiire sulandılar yalnız
sonsuz bir özlemle
                   -ki şair sular sessizce bahçesini-
                                ve sen yazamazsın onun gibi
                                               görmeden suladığı o biricik goncayı

Vuslat AKTEPE

Hey Aşk...

                                      (Mustafa Ayaz) 

Sevgilim,
Çırılçıplaktı başlarda
masum, tutkulu
çocukça belki
Acıkırsa yer
susarsa içerdi
ve sarılırdı tüm gücüyle yaşamaya

tutundu sonraları şu yada bu kutsalın eteğine
göz alıcı hazineleri
korkunç açlığıyla
ve devasa bir elmas gibi parlamaya başladı uzakta

ey aşk
ne kadar da zerefa ve korkunçsun bu halinle


Mayakovski’nin Lili’si
“Pantolon giymiş bir buluttu”
Nazım’ın Piraye’si
“Büyük İnsanlık”
Ve şairin sana olan açlığı
tüm kutsal örtülerinden azade
mat ve çırılçıplak aşkı...

Hey aşk
ne kadar da yalın ve güzelsin, çıplaklığınla


Vuslat AKTEPE

ÖZGECAN'IMIZA

Ak değil sarayın

kurşun

            gaz

                   benzin

çelikle inceltilmiş kanımın rengi

O yüzden mi bu korkun, sinmen, kandan odalara

Ya o başımıza doladığın örtü

Çalarken, gözümüze bağ

Katlederken

Ah, lime lime bedenimize kefen

Memleketim

            Benim

                      Memleketim

Gelincik tarlaları değil, kan

Toprakta o bildik koku

ve sen

sözüm ona gözyaşlarıyla ardımdan yeminler eden

Anlamıyor musun?

Ne “de-ğe-rim”, ne “öz-gür-lü-ğüm”

Ne de sayende kazanılmış “za-fe-rim”

Basbayağı bedenim

Cesedim

            Cesedim

                        Kefenim

Başıma doladığın kutsal örtün

öldürülme özgürlüğüm

Kim inanır masallarına, hangi çağdayız?

Kaç yaşam eder kurşunun bedeli?

Kaç oktanda yakılır kadın bedeni

Memleketim

         Benim

                   Memleketim

Kaldır başını ulufeden de

         Kafa tut kandan saraylara

                   Öldürülme özgürlüğü değil

                                       Tüm hayat benim

Vuslat AKTEPE

Umudu Kesme

                 

Aç kalmak yok sevgili,

kesilen elektrik

kapanan vana

ağlayan çocuk

Şimdiki gibi arsızca, kırmızıya çalmayacak camekânlar

Ve biz sanki güneşli bir tatil günü

Çıplak ayaklarımızla basıyormuşçasına kumlara

Ufkumuzda masmavi bir ipek

Öyle geçeceğiz vitrinleri, utanmadan, ufalmadan

Kitaplar da sunabileceğim sana, tatlılar da

Havada kalmaz,

Mutlaka yaratılacak özlemimiz

Dağ, taş, toprak

Makina, buton, klavye

Biz ürettik, bizim olacak

Yeter ki eksilmesin ümit göğsünden

yeter ki kesme umudu 

bizden

sınıftan

memleketten…

                        Sevgilim

                                     Vuslat AKTEPE

Ülkemin Elleri...

Sevgilim,

Ellerimiz devasa,

büyüktü

Yüreklerimizi taşırdı çünkü

Kim bilir, belki de bundan

sırtında emeklenen ter ile büyüten babalarımıza

yazmasına nasırını silen analarımıza duyulan hasret

Yani

uzun

yağız

yiğit türkülerinde

kilimce işlenmiş delikanlılar, kızlardık

uzanıp da ülkenin bağrına

kim bilir hangi yârin gözlerinde seni aradık

Uzatıversek ellerimizi belki dokunacağız  

Ama tuzun kavruğunu

tütünün acısını

ve umudunu ülkenin

ille de sevgilim

İlle de seninle savuracağız…

Vuslat AKTEPE

Memleket Gibi...

 

Sevgilim zırlamak için değil şiirim: daha önemli şeyler var, olmalı,

                                                                 katıksız zırlamalardan

Gör ki insan

küçük bencilliklerinin toplamı

gene de itip elinin tersiyle olanca gerçeği

zırlıyor arsızca, yanı başındaki yangından azade

            Ama senin ufak şairin

sızlıyor sevgilim

            gözler diken

                        saçlar dağınık

eller soğuk

                        korkunç açılmış yüreği

sızlıyor şairin

            memleket gibi

Sevgilim sızlamak için de değil şiiri: daha önemli şeyler var, olmalı,

                                                                   katıksız sızlanmalardan

öfke gibi

            köpüklenen ağzından tükürükler saçarak haykıran

kavga gibi

            yumruğunu balyoz gibi savuran

ve sevgilim senin

zırlayan ve sızlayan küçük şairinin daha da küçük göğüs kafesi gibi

kemikleri kıran kalbinin atışı

vuruyor 

            memleket
                             memleket
                                               memleket 
ve işte memleket için de değil
memleket gibi o yüzden şiiri

                                                           Vuslat AKTEPE

Ne Gezersin Avcı...

Ne gezersin avcı bağım içinde
Gezdiğin yer avlanacak yer değil
Terk edemem vatanımı yurdumu
Gurbet eli eğlenecek yer değil

Başımızda şavkır ayın ışığı
Yele verdim yattığımız beşiği
Kime kalır nazlı yarin döşeği
Gurbet eli ağlanacak yer değil

Çekil zalim avcı çekil aradan
Körpe kuzum ayrılırmı sürüden
Dediler ki kıran geçti buradan
Can dediğin canan ile bir değil

Söz: İbrahim KaracaMüzik: Vuslat AKTEPE

Dövüşülecek

                                                                         (Goya)


Sevgili
Isınırken tenimde tenin geceler kısa
Sesin okşarken sesimi umutlar da gerçek düşlerde
Yine de döşler çekilecek
yine de hasret solunacak
Gideceksin günü güze katarak
geride adımların sevilecek

Ellerin ellerimde
gözlerin gözlerimde
sesin soluğun olmasa da
sevdan döşümden yükün çekecek
katar
katar
varlığın gibi yokluğunda da
Dö-vü-şü-le-cek

Vuslat Aktepe

Yeter ki Bir Gölge Olsun...

Gözlerin gözlerime dokunur

ellerin ellerime yol olur

bir uzak türkü sevdama yanar

yeter ki bir gölge olsun

başımda bir bulut dönsün

çığlığım sesinde büyüsün

mendilin beşiğim olsun oy!

İçtiğim su tenime akar

gördüğün düş sular çağlar

bir uçurtma sevdamızı sırtlar

yeter ki bir gölge olsun

başımda bir bulut dönsün

çığlığım sesinde büyüsün

mendilin beşiğim olsun oy!

Söz-Müzik: Vuslat AKTEPE