Sevgili
şehre yağan kar tanelerinde aradım seni
her biri kırık bir düş, unutulmuş bir anı
rüzgarın büyüttüğü fırtına dolanır içimde
çocukların gözlerinde yankılanır sessizlik
zor olan bu değil, sevgili
zor olan: umudu diri tutmak, ellerini bırakmamak
yakala işte, gökyüzünden inen bu soğuk işareti
şimdi yorgunum, senden bir ömür uzağım
yine de damarlarımda bir kıvılcım yanar hâlâ
yumruklarım sıkılı, sanki gökyüzüne meydan okur gibi
çünkü sevda yakalar hepimizi
bedenimde gezinen ürperti, halkımdır benim
ülkemdir, sokaklarımda yankılanan her adım bir ağıt
uzak dur diyemem, git, sevgili
bir süreliğine git; nefesim kesiliyor
aşklar yalnız olmalı, dalında solmalı belki
çağırma çocukları, onlar kırılan dallara ait değil
ben köklerin suya değdiği yeri yaktım çoktan
düşlerim kararıyor bir bir, yalnızlıksa ölüm gibi sarıyor
etim hâlâ sıcak, sana inat sıcak
kavgalarım hiçbir zaman yalnız değil
sevgili, bir bilsen
paralayan bir pazar güneşi değil bu içimde
güneşi içenlerin türküsü
paralıyor vicdanımı, deliyor kalbimi
uzak kal, sevgili, uzak kal ne olur
